Slutt å spørre ”korleis har du det/ har du det bra?”
Ka du tru? Når alle stiller det spørsmålet blir ein fort litt lei.
Ver litt normal. Ein er framleis seg sjølv. Treng bare litt ekstra omsorg og omtanke, av og til. Og nokre pausar.
Om du ikkje har mista nokon sjølv, har du liten aning om kor stor smerta er.
Kom for all del ikkje og legg dine byrder på dei sørgjande òg, for å vise at du forstår korleis dei har det.
Men slutt no ikkje å ta kontakt. Og still gjerne andre spørsmål. Sørgjande treng å snakke om ting. Men ikkje alltid.
Klemmer trengs det derimot meir av. Blikk som viser at ein forstår situasjonen. Små oppmuntringar som viser at du tenker på dei.
Sjå dessutan lenkene:
http://www.scandinavianstar.no/helse/sorg_og_omsorg.htm
http://www.lovehurts.no/hvordan_kan_jeg_hjelpe_andre.htm
om kvelden aat vi middag paa kibbutzen, verdens torreste hamburger og pommes frites... plutselig blei lyset slaatt av, og inn kom ein mann baerande paa ei lita kake med 20 lys paa, mens alle sang bursdagssangen. det var skikkelig koslig!
no er vi paa ein kibbutz utafor jerusalem. vi kom i gaar, var innom oljeberget og saag paa gamledelen av byen derfra. idag var vi innom fødselskirken i betlehem, og besoekte kristne palestinere. seinere var vi innom yad vashem, holocaust-museumet. vi hadde daarlig tid, men det var sykt sterkt aa sjaa historiene til overlevende bilder og film av det som skjedde...
Saa var vi innom Nazareth Village, der kristne arabarar hadde laga til slik det var paa Jesu tid, med hus og statistar. Stilig. T.h. Louise, søstra mi.